Donderdag 11 juni 2026

Dag lieverds
Ik ben Jolien Nijs, mama van 2 jonge kinderen en auteur van Het Avontuur van de Pennenvrienden.
Dit boek is bedoeld voor kinderen van 6 tot 9 jaar en neemt hen mee op een magisch avontuur met 5 bijzondere schrijfwaren. Samen beleven ze spannende momenten en inspireren ze kinderen om te schrijven, te tekenen, creatief te zijn en nieuwe vriendschappen te sluiten.
Het idee voor dit verhaal ontstond niet zomaar.
Ik heb zelf enkele pennenvriendinnen en schrijf nog regelmatig brieven.
Mijn dochter van 6 jaar zag me daarmee bezig en wilde dat ook proberen.
Ondertussen heeft zij zelf 3 pennenvriendinnen, al help ik haar hier nog mee.
Dat bracht mij op het idee om een verhaal te schrijven dat kinderen opnieuw laat kennismaken met de magie van schrijven en echte vriendschappen.
Wat ik het leukste vind aan mijn boek, is de originaliteit ervan.
Daarnaast ben ik erg trots op de prachtige illustraties.
De personages zaten al snel in mijn hoofd en ik maakte zelf de eerste schetsen.
Mijn illustrator wist die ideeën daarna perfect tot leven te brengen.
Het idee voor dit verhaal ontstond niet zomaar.
Het schrijven van het boek heeft heel wat tijd gekost. Zonder de pauzes meegerekend werkte ik er ongeveer 1 jaar aan.
Tel ik de momenten mee waarop het verhaal even opzij lag, de feedback die ik kreeg en de extra duwtjes die ik nodig had om verder te gaan, dan heeft het hele proces toch zo’n 2 à 3 jaar geduurd.
Het moeilijkste vond ik het zoeken naar de juiste woorden.
Ik wilde dat het verhaal op de juiste manier zou binnenkomen bij zowel kinderen als volwassenen. Gelukkig had ik de karakters al snel duidelijk voor ogen.
Mijn favoriete personage is Grietje Gelpen als het gaat om kleur en uiterlijk, omdat roze momenteel mijn favoriete kleur is en ik in een echt girly fase zit .
Maar qua karakter kies ik toch voor Peter Paperclip.
Hij is een beetje de lijm van de vriendengroep en brengt iedereen samen.
Met dit boek hoop ik dat kinderen hun creativiteit ontdekken en er ook echt iets mee doen.
Daarnaast wil ik hen laten zien hoe belangrijk vriendschap is en hoeveel plezier je kunt beleven zonder schermen.
Toen ik mijn boek voor het eerst in handen had, voelde ik vooral trots.
Het was ook ontzettend spannend om eindelijk het resultaat van al dat werk te zien.
Naast het boek zijn er ook gehaakte poppetjes van de personages en boekenleggers verkrijgbaar.
Het boek is bovendien nog steeds beschikbaar voor iedereen die mee wil genieten van het avontuur.
Of er nog meer boeken komen? Ik heb zeker nog ideeën voor andere verhalen. Op dit moment wil ik me vooral richten op mijn eerste boek en ervoor zorgen dat zoveel mogelijk kinderen het ontdekken.
Zelf een boek uitgeven vraagt namelijk veel tijd, inzet en investering.
Mijn boodschap aan alle lezers is eenvoudig:
“Laat dit verhaal je inspireren om brieven te schrijven, verhalen te delen en de magie van echte vriendschap te ontdekken. Veel leesplezier!”

Zaterdag 13 juni 2026

Eén van de vragen die ik regelmatig krijg, is:
“Waar haal je je ideeën vandaan?”
Het eerlijke antwoord? Meestal niet uit ideeën, maar uit het dagelijkse leven. Tussen de drukte van een gezin met twee kinderen, bijzondere momenten en mijn soms wel heel fantasierijke dromen, ontstaan de eerste vonkjes van een verhaal.
Verhalen beginnen vaak met iets kleins:
– Een grappig verkeerd uitgesproken woord.
– Een droom die veel gekker is dan ik ooit bewust zou kunnen bedenken.
– Een onverwachte gebeurtenis.
– Een gedachte die plots opduikt.
Soms blijft zo’n detail dagenlang in mijn hoofd rondspoken. Soms zelfs maanden. Ik schrijf het neer, vertel het aan mijn man en denk er steeds opnieuw aan. Daardoor groeit het verder.
En dan komt uiteindelijk de vraag die alles in beweging zet:
“Wat als…?”
– Wat als er meer achter zat?
– Wat als dit echt gebeurde?
– Wat als niemand het geheim kende?
Dat is vaak het moment waarop een nieuw verhaal begint.
Niet met een antwoord.
Maar met een vraag.

Donderdag 18 juni 2026

Vandaag was zo’n dag waarop ik mezelf weer eens de vraag stelde:
“Waarom maak ik me eigenlijk altijd zoveel zorgen?”
Gisteren liep ik rond met een hoofd vol stress.
Vandaag mocht ik namelijk iets heel bijzonders doen: mijn eigen boek voorlezen op mijn oude basisschool, de school waar ik vroeger zelf als klein meisje in de klas zat.
De avond ervoor was ik zo zenuwachtig dat ik zelfs medicatie nam om te kunnen slapen. Mijn gedachten draaiden overuren.
Wat als het niet goed ging?
Wat als de kinderen het niet leuk vonden?
Wat als ik mijn woorden verloor?
Maar zoals zo vaak bleek die stress achteraf helemaal niet nodig.
Vanmorgen stapte ik de school binnen en zodra ik begon voor te lezen, verdwenen de zenuwen langzaam naar de achtergrond.
De leerlingen van het derde en vierde leerjaar die thuisbleven van de zeeklassen luisterden aandachtig naar het verhaal.
Ze waren rustig, geïnteresseerd en leefden echt mee met de avonturen van de Pennenvrienden.
Na het voorlezen stelden ze leuke vragen. Echte vragen.
Vragen die lieten zien dat ze aandachtig hadden geluisterd en nieuwsgierig waren naar het verhaal en naar het schrijfproces.
Daarbovenop kreeg ik nog verschillende complimenten over mijn boek, wat natuurlijk altijd fijn is om te horen.
Daarna gingen de kinderen zelf creatief aan de slag. Ze maakten prachtige kaartjes, elk op hun eigen manier.
Na de speeltijd schreven ze er ook nog een brief in.
Het was mooi om te zien hoeveel fantasie en enthousiasme ze daarin stopten.
En toen ik naar huis reed, dacht ik opnieuw hetzelfde:
Al die stress… voor niets.
Want uiteindelijk werd het een fantastische voormiddag.
Eentje die ik niet snel zal vergeten.

Zondag 12 juli 2026

Vandaag was een bijzondere dag: mijn allereerste boekenmarkt in Boekendorp Lillo. Een moment waar ik al een tijdje naar uitkeek, maar waar ik stiekem ook erg zenuwachtig voor was.
Gisteren sloeg de stress weer toe. Ik sliep slecht en maakte me zorgen over van alles. Achteraf bekeken was dat helemaal niet nodig.
De zon liet zich volop zien en met maar liefst 32 graden was het een warme, zomerse dag. Hoewel ik amper iets verkocht heb, voelt deze dag absoluut niet als een mislukking. Integendeel: ik ben een ervaring rijker. Ik weet nu beter wat ik kan verwachten en neem die kennis mee naar de volgende markt.
Het mooiste aan vandaag waren misschien wel de ontmoetingen. Ik sprak verschillende auteurs en met één van hen, Frank Brijs, raakte ik lang aan de praat. We besloten zelfs elkaars boeken te ruilen, allebei voorzien van een persoonlijke boodschap. Dat voelde bijzonder.
Dat is hoe het volgens mij zou moeten zijn: Laten we elkaar inspireren in plaats van elkaar als concurrenten te zien. Er is plaats voor ieders verhaal.
In augustus ziet Lillo me terug. Hopelijk met een betere verkoop, maar minstens even belangrijk: opnieuw mooi weer, fijne gesprekken en weer een stapje verder op mijn pad als auteur.